Vox humana
Door Georg Lindhoud (zendingswerker)
De Heere heeft ons geschapen met een muziekinstrument. Het mooiste instrument dat er bestaat: de menselijke stem. Veel orgels hebben de ‘vox humana’ (Latijn voor: menselijke stem), als prachtige – uitkomende – stem. Hoe mooi deze imitatie ook mag zijn, de vox humana die de Schepper ons gegeven heeft, is verfijnder.
De Bijbel is vol van zang. De discipelen zongen samen met hun Meester de lofzang (Mattheüs 26:30). Paulus – als stem van God – geeft in Éfeze 5 de volgende instructie: ‘… wordt vervuld met den Geest; sprekende onder elkander met psalmen en lofzangen en geestelijke liedekens, zingende en psalmende den Heere in uw hart.’
De woorden ‘zingen is twee keer bidden’ worden aan Maarten Luther toegeschreven. Als medicijn tegen moedeloosheid schrijft deze geestelijke dokter ‘zingen’ voor. En is de ervaring ook niet dat de duivel veldvluchtig moet wijken, als hij het lied uit de diepte van aanvechting tot de God des levens hoort opstijgen?

Met overgave
Afrikanen houden ook van zingen. Dat kunnen ze met overgave. In de vier jaar dat ik hier nu ben, heb ik hen reeds veel horen zingen. Daar kan ik van genieten. Inmiddels lukt het me de psalmen en gezangen en de melodieën te herkennen. Sommige kan ik meezingen in het Sesotho, hun taal.
Naast de Bijbel die we iedere bezoeker van onze Bijbelklassen geven, is daar nu ook onze liedbundel bijgekomen: ‘Difela tsa gouta’. Deze bundel bevat naast psalmen ook reformatorische gezangen met een diepe inhoud. Denk bijvoorbeeld aan het lied ‘Rock of Ages’ van de puriteinse predikant Augustus M. Toplady, ‘Amazing Grace’ van de tot God bekeerde slavenhandelaar John Newton en het Lutherlied ‘Een vaste Burcht is onze God’. Deze zijn in het verleden door andere zendelingen reeds in het Sesotho vertaald. Daar mogen wij nu dankbaar gebruik van maken.
't fijnste goud op aard
Wellicht vraagt u zich af: wat betekent de titel van deze liedbundel ‘Difela tsa gouta’ eigenlijk? Dat zit zo. Toen me gevraagd werd een titel voor onze liedbundel te bedenken, moest ik denken aan de bestaande liedbundel ‘Difela tsa Sione’. Deze wordt in verschillende lokale kerken om ons heen gebruikt. De betekenis: ‘liederen Sions’. Het verwijst naar de Joden in ballingschap, die begeerden een van de liederen Sions te zingen (Psalm 137:3).
Wij werken in de provincie Gauteng. Dit betekent: bij het goud. Johannesburg is ontstaan toen er in 1884 voor het eerst goud gevonden werd. Dit leidde tot een heuse goudkoorts. Wij zingen deze liederen dus in Gauteng. Bij het goud. En is de inhoud van deze liederen niet ‘veel kostelijker dan ‘t fijnste goud op aard’? Zo zingen we dus ‘gouden gezangen’ in de provincie van het goud.


Levende stem
Elke week heb ik bij de Garden of Hope een zanguur. Met een groepje zingen we samen uit deze bundel en oefenen we onbekende liederen. Zo zingen we de reformatorische boodschap in en weer uit. De woorden die de kerk van alle eeuwen al tot steun en troost zijn geweest, mogen hier ook tot klinken worden gebracht. In de taal van het hart.
Aan het einde van de dag lopen de mensen weer naar huis. Wellicht zingend in hun hoofd. Sommigen zingen de liederen in hun kerk. Anderen thuis met de kinderen. Zo gaan de liederen mee in de hoofden. Maar we hopen van harte: ook in de harten van onze hoorders. Als ‘viva vox Dei’. Levende stem van God.