Als het regent in de bergen
Door Nella Verschuur (veldwerkster)
Het is december. De zon schijnt, de vogels fluiten; het is volop zomer. De kinderen hebben grote vakantie: ruim vijf weken geen school. Veel mensen gaan op bezoek bij familie. Kortom, het is echt vakantietijd. Dat betekent ook voor ons een andere tijd. Op een enkele Bijbelklas na vervallen de meeste programma’s. Tijd… om te wandelen en bergen te beklimmen.
Vandaag ga ik op pad met Letta en Maria. Een dag samen ‘uit’. Voor deze vrouwen is dat werkelijk een uitje. Voor mij is het ook gezellig en goed om samen te zijn. Maar bovenal is het waardevol voor de onderlinge relaties en voor de gesprekken die ontstaan. In een wandeltocht liggen zoveel lessen.
Beeld
Het is een treffend beeld van het zendingswerk. Wij mogen een stukje met mensen oplopen. Met sommigen maar kort, met anderen wat langer. En terwijl we samen onderweg zijn, mogen we hen wijzen op God en op Zijn Woord.
Bergen beklimmen valt niet altijd mee. Het kost inspanning en vraagt oplettendheid: waar zet je je voeten? En juist doordat je zo moet letten op je weg, dreig je de schoonheid van de natuur te missen.
samen lezen
Halverwege de wandeling rusten we bij een watervalletje. Wonderlijk om te zien, hoeveel water er van de bergen af kan komen, zeker als het net geregend heeft. We zitten een poosje bij elkaar. Ik heb boekjes meegenomen van ds. Bakker over het gebed. Samen lezen we een hoofdstuk en daarna wandelen we verder.
Ja, Letta en Maria hebben genoten van deze vakantiedag. En ik ook. Ik breng hen weer thuis. Ondertussen dwalen mijn gedachten af naar mijn naderende afscheid. Nog twee maanden mag ik, zo de Heere het geeft, met de mensen hier ‘meewandelen’.
biddend
Die week lees ik met de ouderen in het ouderenhuisje over de strijd tegen Amalek. Mozes, Aäron en Hur, biddend op de berg. En alleen wanneer de staf omhooggehouden werd, waren de Israëlieten de sterkste (Exodus 17).
Weer de berg… de berg op. De berg van het gebed. In mijn hart leeft een stille hoop dat er in Nederland mensen zijn als Mozes, Aäron en Hur, die biddend staan voor het zendingswerk. Kan ik dat zien? Nee. Of toch wel? Als het regent in de bergen, komt het water naar beneden.
Ik vermaan mijzelf. Waarom zo weinig tijd om de berg van het gebed te beklimmen? Is er dan overwinning te verwachten? Ja, toch wel. Omdat er Eén is, Die altijd bidt.
